திருக்குறள் கதைகள் - புகழ்

புகழ் On Praise

அதிகாரம் [24 Chapter 24]

குறள் 234 [ Kural 234]

நிலவரை நீள்புகழ் ஆற்றின் புலவரைப்

போற்றாது புத்தேள் உலகு

பொருள் :

நிலவுலகின் எல்லையில் நெடுங்காலம் நிற்கவல்ல புகழைச் செய்தால், வானுலகம், அவ்வாறு புகழைச் செய்தாரைப் போற்றுமே அல்லாமல் தேவரைப் போற்றாது.

Meaning:

If one has acquired extensive fame within the limits of this earth, the world of the Gods will no longer praise those sages who have attained that world.

ஒரு நாள், அருச்சுனன் கண்ணனிடம் ஒரு கேள்வி கேட்டான்:

"எனது அண்ணன் தர்மன், தர்மம் செய்தலையே தலையாய கடமையாக கொண்டுள்ளான். கேட்பவர்களுக்கு இல்லை என்று மறுத்ததே இல்லை. ஆனாலும், எல்லோரும் கர்ணனைத்தானே வள்ளல் என்று புகழ்கிறார்கள். என் அண்ணனை அப்படிப் புகவதில்லை. இது ஏன்?"

"கர்ணன்தான் தர்மனை விடக் கொடையுள்ளம் கொண்டவன்" என்று கிருஷ்ணர் பதில் சொன்னார்.

"என்ன? நீயும் அப்படியே சொல்கிறாய்?" என்று கிருஷ்ணரின் பதிலைக் கேட்ட அருச்சுனன் குழப்பமடைந்தான்.

"நிரூபித்துக் காட்டவா?", கேட்டார் கிருஷ்ண பரமாத்மா.

மகாபாரத யுத்தத்தில் தேரோட்டியாக இருந்து, தர்மத்திற்கு வெற்றி தேடிக்கொடுத்த பகவான், இந்தச் சிறிய விஷயத்தை நிரூபிக்க மாட்டாரா என்ன?

கிருஷ்ணன் ஓர் அந்தணர் போல வேடமிட்டு, அருச்சுனனையும் அது போலவே வேடமிட்டு வரும்படி சொல்கிறான். கிருஷ்ணன் வருண பகவானை மனதில் நினைத்த உடனே மழை கொட்டத் தொடங்கியது.

அந்தணர்கள் வடிவில் இருந்த இருவரும் தருமனின் மாளிகைக்குப் போகிறார்கள் . அவர்களைக் கண்ட தருமன் சகல மரியாதைகளோடும் வரவேற்கிறான்.

கிருஷ்ணர் தருமனைப் பார்த்து,

"தருமத்தில் சிறந்த பாண்டு மகாராஜாவின் புதல்வரே! கடும் மழை பெய்வதால் எங்கள் வீட்டு விறகுக் கட்டைகள் எல்லாம் நனைந்து அடுப்புப் பற்ற வைக்க முடியவில்லை. தயவுசெய்து காய்ந்த விறகுக் கட்டைகளைத் தந்து உதவ வேண்டும்" என்று கேட்டார். இப்படிக் கேட்டுவிட்டு, கிருஷ்ணர் அருச்சுனனைப் பார்க்கிறார்.

"இங்கே இருந்த அனைத்து விறகுகளும் அரண்மனை மாந்தருக்கான சமையல் செய்ய உபயோகம் ஆகிவிட்டது. புதிதாக மரங்களை வெட்டலாம். ஆனால் அவையும் மழையில் நனைந்து தானே இருக்கும் ? என்னால் காய்ந்த விறகைத் தர முடியாது இருக்கிறது. நீங்கள் உங்கள் குடும்பதினருடன் இங்கே வந்து அரண்மனையில் விருந்துண்டு செல்லலாம்" என்று தருமர் சொன்னார்.

இரண்டு அந்தணர்களும் தர்மருடைய அரண்மனையை விட்டு வெளியேறினார்கள்.

"இல்லாததைக் கேட்டால் அண்ணன் எப்படிப் கொடுப்பார்?" என்று அருச்சுனன் கண்ணனைப் பார்த்துக் கேட்டான்.

"வா அருச்சுனா!. கர்ணனிடம் கேட்போம்" என்றார் கிருஷ்ணர்.

இருவரும் கர்ணனின் மாளிகையை அடைந்தார்கள். கர்ணனும் சகல மரியாதையுடன் அவர்களை வரவேற்றான்.

"எங்கள் வீட்டு அடுப்பு எரிவதற்குக் காய்ந்த விறகுக் கட்டைகள் தந்துதவ வேண்டும்" என்று அந்தணர் வடிவிலிருந்த அருச்சுனன் கர்ணனிடம் கேட்டான்.

"எல்லா மரங்களும் மழையில் நனைந்து விட்டனவே. நான் என்ன செய்வது?" என்று ஒரு வார்த்தை கூட கர்ணன் கூறவில்லை.

மாறாக, உடனே தனது வில்லைக் கையில் எடுத்து அதில் நாணேற்றினான் கர்ணன். என்ன செய்யப் போகிறான் கர்ணன்? என்று வியப்போடு இவர்கள் பார்க்க,

அரண்மனையின் கதவு, யன்னல் யாவற்றையும் நோக்கிக் அம்பைக் குறி வைத்து எய்ய - அவை யாவும் கீழே விழுந்து உடைந்தன.

அர்ச்சுனன் அதிர்ச்சியாகி விட்டான்.

உடைந்த மரத்துண்டுகள் எல்லாவற்றையும் ஒன்று சேர்த்து அள்ளிவந்து இவர்களிடம் கொடுத்து, "இனி உங்கள் அடுப்பு எரியும்" என்று கர்ணன் என்ற அந்தக் கொடை வள்ளல் கூறினான்.

தமது கேள்விக்கான விடையை அருச்சுனன் புரிந்துகொண்டான்.

On Praise

One day Archuna asked Krishna:

'My brother Dharman, does charity as the main part of his life. He never refuses any one any help when people ask. Even though all the people praise Karnan as the best philanthropist and not my brother Dharma. Why is that?'

Krishna replied, 'Karna's philanthropic attitudes are much better than those of Dharma's'.

'Why is that? You are also thinking like others?', Archuna asked, highly upset by Krishna's reply.

'Shall I show you why?' asserted Lord Krishna.

During the Mahabhartha war, the one who served as a charioteer for Archuna, gained victory for justice, and he would definitely prove that, Archuna thought.

Krishna transformed himself into the guise of a Brahmin and asked Archuna to do the same.

When Krishna prayed Varna – the God of rain, heavy rain poured. Both Krishna and Arjuna got soaked in the rain.

Both Brahmins went first to Dharma's palace. (Yuthistra)

Dharma welcomed both with all due respect. Archuna looked at Krishna with pride seeing his brother's actions.

Krishna asked Dharma, 'Oh! King Pandu's great son!, the famous philanthropist, due to this heavy rain, all the firewood that we had, got wet and we couldn't cook any food, nor could we keep our fireplace warm. Please offer some firewood for us, so that we can cook.'

Dharma, after a pause and brief thought, replied:

'All the firewood here was used to cook food for the people of the palace. Fresh firewood could be cut, but those would be of no use, as they would also be wet by now..., I am unable to provide dry firewood right now. As an alternative, I can offer you food. Please come and bring your family here, so that all of them can have food and keep warm.'

On hearing this, Krishna looked at Archuna and said, 'Come Archuna .. let us visit Karna and ask him'

Both Krishna and Arjuna, in their guise as Brahmins, arrived at Karna's palace.

On seeing the two brahmins, Karnan happily welcomed them with all due respect and asked them what he could do for them.

Archuna asked him,

'Would you please help us by offering some dry firewood so that we can use to keep our fireplace warm and cook some food?'

Karna, without saying a word, took his bow and arrow at once and started aiming at the doors and windows of his palace. All the doors and windows were shattered and fell on the floor.

Archuna was highly surprised by what Karna did.

Archuna stood still, highly shocked to see this. Karna gathered all the broken pieces of wood, and gave it to them, saying - 'Your fireplace will now burn! and you can cook your food,'

Krishna looked at Archuna with a meaningful smile on his face.

Archuna got the perfect answer for his question and had his doubt cleared.